Objawy głębokiej endometriozy miednicy
Bolesne i nasilające się podczas menstruacji, objawy głębokiej endometriozy są często związane z niepłodnością. Pojawiają się inne objawy kliniczne, które zależą od cyklu pacjentki. Różnią się one znacznie w zależności od lokalizacji zmian. W przypadku głębokiej endometriozy miednicy obserwuje się bolesne miesiączkowanie, głęboką dyspareunię, czyli ból podczas stosunku płciowego, oraz przewlekły ból miednicy. Choroba ta obejmuje również funkcjonalne objawy trawienne, takie jak zaparcia, biegunka i ból podczas defekacji. Ponadto pojawiają się bóle przy oddawaniu moczu, w szczególności pieczenie podczas mikcji, trudności z opróżnieniem pęcherza i obecność krwi w moczu. Ryzyko niepłodności jest realne, gdy występuje głęboka endometrioza miednicy. Patologii tej bardzo często towarzyszy przewlekłe zmęczenie.
Diagnoza
Wywiad kliniczny i badanie ginekologiczne pozwalają podejrzewać chorobę. Podczas badania ginekologicznego przeprowadza się oględziny, a następnie badanie palpacyjne. Lekarz wykonuje badanie przezpochwowe. Pozwala mu to na zlokalizowanie głębokich zmian podotrzewnowych i torbieli endometrialnych. Badanie to powinno być wykonane w okresie menstruacyjnym, aby diagnoza była skuteczniejsza. Pozwala również na wykrycie nieprawidłowości, pod warunkiem że jest prawidłowo wykonane.
Niektórzy specjaliści wykonują zbyt powierzchowne badanie przezpochwowe i nie badają tzw. zachyłka Douglasa, którego ocena jest możliwa poprzez badanie palpacyjne tylnego sklepienia pochwy. Na podstawie tego badania można wykryć bolesne guzki, retroversję macicy, czyli nieprawidłowe ułożenie macicy, lub stwierdzić powiększony i bolesny jajnik.
Możliwe jest również wykonanie badania przezodbytniczego w celu zdiagnozowania głębokiej endometriozy miednicy. Wykonuje się je zwłaszcza w przypadku podejrzenia zajęcia tylnej ściany lub gdy pacjentka skarży się na ból podczas defekacji.
Wykonanie badań obrazowych również umożliwia diagnozę głębokiej endometriozy miednicy. Na przykład USG miednicy lub przezpochwowe pozwala na zlokalizowanie torbieli endometrialnych poza macicą. Ponadto badanie to gwarantuje zbadanie przestrzeni przed macicą i okolicy zaszyjkowej.
Wykonanie histerosalpingografii jest możliwe w diagnostyce głębokiej endometriozy miednicy. Jest to zdjęcie rentgenowskie macicy i jajowodów po wstrzyknięciu środka kontrastowego. Wykonuje się je w celu poszukiwania ewentualnych pośrednich objawów adenomiozy lub oceny problemów z drożnością jajowodów.
W diagnostyce choroby można wykonać USG endorektalne. Wykonuje się je za pomocą cienkiej sondy wprowadzanej do odbytnicy. Na podstawie tego badania przeprowadza się ocenę głębokich zmian endometrialnych, które mogą dotyczyć odbytnicy, do 25 cm powyżej odbytu.
Należy również zauważyć, że rezonans magnetyczny jest bardzo wiarygodnym i precyzyjnym badaniem w wykrywaniu głębokiej endometriozy miednicy. Jest to doskonała technika do dokładnego mapowania głębokich zmian endometrialnych podotrzewnowych.
Niektórzy specjaliści wykonują zbyt powierzchowne badanie przezpochwowe i nie badają tzw. zachyłka Douglasa, którego ocena jest możliwa poprzez badanie palpacyjne tylnego sklepienia pochwy. Na podstawie tego badania można wykryć bolesne guzki, retroversję macicy, czyli nieprawidłowe ułożenie macicy, lub stwierdzić powiększony i bolesny jajnik.
Możliwe jest również wykonanie badania przezodbytniczego w celu zdiagnozowania głębokiej endometriozy miednicy. Wykonuje się je zwłaszcza w przypadku podejrzenia zajęcia tylnej ściany lub gdy pacjentka skarży się na ból podczas defekacji.
Wykonanie badań obrazowych również umożliwia diagnozę głębokiej endometriozy miednicy. Na przykład USG miednicy lub przezpochwowe pozwala na zlokalizowanie torbieli endometrialnych poza macicą. Ponadto badanie to gwarantuje zbadanie przestrzeni przed macicą i okolicy zaszyjkowej.
Wykonanie histerosalpingografii jest możliwe w diagnostyce głębokiej endometriozy miednicy. Jest to zdjęcie rentgenowskie macicy i jajowodów po wstrzyknięciu środka kontrastowego. Wykonuje się je w celu poszukiwania ewentualnych pośrednich objawów adenomiozy lub oceny problemów z drożnością jajowodów.
W diagnostyce choroby można wykonać USG endorektalne. Wykonuje się je za pomocą cienkiej sondy wprowadzanej do odbytnicy. Na podstawie tego badania przeprowadza się ocenę głębokich zmian endometrialnych, które mogą dotyczyć odbytnicy, do 25 cm powyżej odbytu.
Należy również zauważyć, że rezonans magnetyczny jest bardzo wiarygodnym i precyzyjnym badaniem w wykrywaniu głębokiej endometriozy miednicy. Jest to doskonała technika do dokładnego mapowania głębokich zmian endometrialnych podotrzewnowych.
Leczenie
W leczeniu głębokiej endometriozy miednicy coraz częściej stosuje się operację. Celem jest usunięcie wszystkich zmian endometriotycznych. Ten zabieg chirurgiczny jest dość złożony i zależy od rozległości choroby. Dokładna ocena tej ostatniej jest przeprowadzana przedoperacyjnie za pomocą kompleksowego badania obrazowego.
Można wykonać różnorodne zabiegi operacyjne. Należy do nich resekcja trzonu macicy i jednego lub obu więzadeł krzyżowo-macicznych. Odnotowuje się również resekcję zmiany naciekającej trzon macicy, obszar znajdujący się na tylnej powierzchni macicy w miejscu przyczepu dwóch więzadeł, zwanych więzadłami krzyżowo-macicznymi.
W leczeniu głębokiej endometriozy miednicy możliwe jest wykonanie wycięcia torbieli, czyli cystektomii. Celem jest leczenie torbieli jajników spowodowanych endometriozą. W niektórych przypadkach nie ma innego wyjścia, jak wykonanie całkowitej histerektomii. Bierze się jednak pod uwagę rozległość zmian i wiek pacjentki. Całkowita histerektomia polega na całkowitym usunięciu macicy, organu, który zachowuje jajniki. To usunięcie może dotyczyć trzonu lub szyjki macicy.
Można wykonać różnorodne zabiegi operacyjne. Należy do nich resekcja trzonu macicy i jednego lub obu więzadeł krzyżowo-macicznych. Odnotowuje się również resekcję zmiany naciekającej trzon macicy, obszar znajdujący się na tylnej powierzchni macicy w miejscu przyczepu dwóch więzadeł, zwanych więzadłami krzyżowo-macicznymi.
W leczeniu głębokiej endometriozy miednicy możliwe jest wykonanie wycięcia torbieli, czyli cystektomii. Celem jest leczenie torbieli jajników spowodowanych endometriozą. W niektórych przypadkach nie ma innego wyjścia, jak wykonanie całkowitej histerektomii. Bierze się jednak pod uwagę rozległość zmian i wiek pacjentki. Całkowita histerektomia polega na całkowitym usunięciu macicy, organu, który zachowuje jajniki. To usunięcie może dotyczyć trzonu lub szyjki macicy.